Sigarayı bıraktım. Buna tam olarak nasıl karar verdiğimi anlatamam. Tek hatırladığım 3 gece önce geç bir saatte eşime "Bunlar son paketimiz, artık sigara yok" deyişim. Ve ondan sonraki gece pakette kalan son sigara için eşimin bana trip yapışı ve benim bu tribi görmezden gelmem. Zaten bazı şeyleri görmezden gelmezsek hiç bir ilişki yürümez herhalde. Bırak yürümeyi ayağa bile kalkamaz. Sürekli birbirine laf eden, hep pür dikkat birbirinin yanlışını kollayan bir çift düşünemiyorum. Doğrusu düşünemem de. Çünkü onlar çift değil yarışmaya müsait birer sıvı olabilirler.
Arada bir saçmalayabilirim. Çünkü eskisi gibi her paragraf başında sigara yakıp düşünmeyeceğim. Alabildiğime duraksamadan yazacağım. Durursam sigara içebilirim.
Sırf onu düşünmemek için saçma sapan filmler seyredeceğim. Kafam allak bullak olabilir. Bu durumda kalemime vurabilir. Vurmazsa sigara içebilirim.
Vücudumda anlam veremediğim tepkiler olmaya başladı. Ayak bileklerim incinmiş, ciğerlerim yerinden fırlayacak, ayaklarım da uyuşmuş gibi, sanki arada bir de gözlerim kararıyor. Nikotin diye deliren damarlarım sanki basınçtan patlayacak ve tüm oda kanlar içinde kalacak, sonra ben bir sigara yakıp bu manzarayı seyredeceğim. Vücudumun bu garip ama biraz da hoşuma gitmeye başlayan (çünkü her bir devinime tepki vermedikçe kendimle gurur duyuyorum) aktivitelerini gün be gün merakla takip ediyorum. Takip etmeyi bıraktığım an sigara içebilirim.
Neden başlamıştım? İlk ne zaman içtim, ilk paket alışım, ilk biramla içişim, ilk kalabalık içnde içişim, ilk sevgilimle ilk sigaram, doktorun sigarayı ilk bırak deyişi, annemin sigarayı ilk kez "bırakmazsan hakkımı helal etmem deyişi", kocamın ilk "sen bırakırsan ben de bırakırım" deyişi, ilk kendi kendime "tamam hazırım" deyişim, içimde bir yerde olabilecek ilk embriyo, zigot, döl ve çocuk için ilk kez sigarayı bırakma kararı almam ama bunu sesli dile getirmem, doğabilecek ilk çocuğumuz için şimdiden ilk yatırımı yapmak üzere sigarayı bırakmamız...
Aman Allah'ım ne kadar çok ilkim var benim bu ne olduğu belirsiz nesle ile. Hemen bir son vermeliyim. Yoksa düşündükçe sigara içebilirim...
Arada bir saçmalayabilirim. Çünkü eskisi gibi her paragraf başında sigara yakıp düşünmeyeceğim. Alabildiğime duraksamadan yazacağım. Durursam sigara içebilirim.
Sırf onu düşünmemek için saçma sapan filmler seyredeceğim. Kafam allak bullak olabilir. Bu durumda kalemime vurabilir. Vurmazsa sigara içebilirim.
Vücudumda anlam veremediğim tepkiler olmaya başladı. Ayak bileklerim incinmiş, ciğerlerim yerinden fırlayacak, ayaklarım da uyuşmuş gibi, sanki arada bir de gözlerim kararıyor. Nikotin diye deliren damarlarım sanki basınçtan patlayacak ve tüm oda kanlar içinde kalacak, sonra ben bir sigara yakıp bu manzarayı seyredeceğim. Vücudumun bu garip ama biraz da hoşuma gitmeye başlayan (çünkü her bir devinime tepki vermedikçe kendimle gurur duyuyorum) aktivitelerini gün be gün merakla takip ediyorum. Takip etmeyi bıraktığım an sigara içebilirim.
Neden başlamıştım? İlk ne zaman içtim, ilk paket alışım, ilk biramla içişim, ilk kalabalık içnde içişim, ilk sevgilimle ilk sigaram, doktorun sigarayı ilk bırak deyişi, annemin sigarayı ilk kez "bırakmazsan hakkımı helal etmem deyişi", kocamın ilk "sen bırakırsan ben de bırakırım" deyişi, ilk kendi kendime "tamam hazırım" deyişim, içimde bir yerde olabilecek ilk embriyo, zigot, döl ve çocuk için ilk kez sigarayı bırakma kararı almam ama bunu sesli dile getirmem, doğabilecek ilk çocuğumuz için şimdiden ilk yatırımı yapmak üzere sigarayı bırakmamız...
Aman Allah'ım ne kadar çok ilkim var benim bu ne olduğu belirsiz nesle ile. Hemen bir son vermeliyim. Yoksa düşündükçe sigara içebilirim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder